کونگ فو توآ

چه غم زبی کلهی که آسمان کلاه من است

زمین بساط ودرودشت پایگاه من است

زنند تئنه که اندر جهان پناهت نیست

به جان دوست که همان نیستی پناه من است

احمقی که می داند ضعفش دشمن اوست خردمند است .

اما نادانی که می پندارد ضعفش قدرت اوست حقیقتا احمق است

چون بود اصل گوهری قابل        تربیت را دراو اثرباشد

هیچ سیقل نکو نداند کرد            آهنی راکه بد گوهر باشد