کونگ فو توآ

کانگ فو قدمتی تقریبا برابر  تاریخ نسل بشر دارد ولی رشد ونمو این هنر از هنر قدیمی چینی به مفهوم طریق مشت زنی یا کمپو سرچشمه میگیرد. در باره ریشه کمپو یک داستان قدیمی چنین بیان میکند:

یکی از پیروان مکتب بودا بنام((داروما تائیشی))از هندوستان برای آموزش اصول دین بودا به پادشاه لیانگ به چین سفر کرد.او برای رسیدن به چین راه طولانی و خطرناک را که نیاز به قدرت و مقاومت جسمی وروحی فوق العاده داشت به تنهایی طی کرد ودر معبدی بنام شائولین سو اقامت گزید وبه تعلیم مکتب خویش پرداخت تعلیمات شدید فکری او باعث خستگی ومنزوی شدن شاگردان او شد در مرحله بعدی او به شاگردانش توضیح داد که هر چند هدف دین بودا سالم سازی روح انسان میباشد اما روح وجسم از همدیگر جدا نیستند وهنگامی که شخص در ضعف فیزیکی باشد نمی تواند به تزکیه نفس دست یابد داروما برای ایجاد نیروی فیزیکی برتر 9 سال وقت صرف کرد و ساکت و آرام در دنیای درون خود فرو رفت پس از این مدت حرکات سریع برای دست وپا ابداع کرد. که همین حرکات پایه واساس بیشتر ورزشهای رزمی امروزی است.

پس از چندی شاگردان او از جنگجوترین افراد چین محسوب شدند وهنری را که ایشان  یاد گرفته بودند به کمپو یا شائولین سو معروف گردید.

و پایه و اساس ورزش ملی چین را بنا نهاد.

این هنر بعدا طی سفرهای تجاری بازرگانان که نیاز به امنیت داشتند آموخته شد وبه سایر ممالک از جمله ژاپن- کره- هنگ کنگ و غیره انتقال یافت و  پایه واساس ورزشهای رزمی شرقی چون کاراته و..... را بنا نهاد . اما بیشتر این افراد فقط به نیروی تنی این هنر توجه کردند و از فلسفه عمیق وقدرتهای درونی این هنر غافل شدند و به تدریج فلسفه این هنر به فراموشی سپرده شد. 

اولین گام در راه شناخت این هنر بزرگ آشنایی با اصطلاحات ومعانی کلمات می باشد

پس براین اساس:

کانگ:یعنی دانایی                          فو:طریقت

پس کانگ فو یعنی طریقت دانایی وطریقت دانایی بدرک ماست ودرک ما

نیروی فکر ما وفکر ما در جسم ما وجسم پایگاه فکر ماست

توآ: یعنی انشاء تن وروان (پرورش دادن تن و روان)یا پروردن جسم و

طریقت دانایی (کانگ فو توآ) ما را به سوی خویش می خواند ومی سراید

توآ.به خود آ.یعنی تو بیا و به خود بیا.یا بقول شاعر هر کس تورا بسوی

خویش میخواند من تو را جز به سوی تو نمی خوانم.

هدف توآ:توانایی- هستی داری-یگانگی - هم آهنگی - دیدگاه یگانه وخود شناسی است.

این است طریقت دانایان به تن وروان انسان شاهکار جهان دارای قدرتی نا محدود

 وسلسله ای ازشعور واندیشه است وباید وی را در حریم معنویت جستجو کرد

 به این آماج وتوان- و تو  ای انسان که بر ما نشسته و تفکر آغاز نموده ای این

راه راهیست بی پایان واندیشه جهان وانسان- انسانی بی زمان با فرهنگ زمان

در بی زمان است

.

آفرین جان آفرین پاک را         آنکه  جان بخشید وایمان خاک را

با سلام وعرض ادب به حضور تمام همراهان وخوانندگان عزیز به آنانکه

می خواهندآگاه باشند وآگاه کنند وقطره ای از دریای بیکران طریقت دانایی

را در یابند.

 بنده حقیرمی کوشم تجربه چندین ساله خود وهمراهانم را در کشاکش

فنون کانگ فو تاآنجا که در توان دارم و نه آنطور که شایسته این هنر است

 بیان کنم. نوع نگرش ما در این سطور از زوایای متفاوت از نوشته های

قبلی در باره این هنر رزمی (با فرمول تن ایرانیان) میباشد.

امید است مورد توجه همراهان وخوانندگان گرامی قرار گیرد وتشویقی

برای دیگر همراهان باشد تا در راه ترویج این هنر گام های اساسی بردارند

 تا این هنر انسان سازو انسان دوست بیشتروبهتر شناخته شود.

هر نوع خطا ولغزش این مجموعه را به حساب کمی تجربه واطلاعات

بنده حقیر بگذارند وباعلم برترخود آنرا اصلاح کنند

عبدالهاشم روزی خواه ممقانی